Christmas time,
n periode van feesten, drinken, eten… maar ook van delen. Samen met de zus naar het glazen huis geweest en wa geld gedonneerd, tis n druppel op n hete plaat maar t voelt toch goe om u steentje bij te dragen.
Veel gebeurtenissen ook, sommige tof(extreem zelfs) andere minder goe, tis dat dat deze periode zo speciaal maakt zeker?
Anyway, drinkt er n goeien op, feest, deel met vrienden en familie
lalalalalalaaaaaaaaaaaaa, jingle bells jingle bells
peace
kerstmarkten kunnen me gestolen worden en kadoos halen bezorgt me eigenlijk alleen maar stress. vandaar dat ik ze zoveel mogelijk aan me voorbij laat gaan. Alhoewel dat ik toch enkele kadokes heb kunnen bijeenscharelen, hopelijk met n heleboel extase tot gevolg.
Neje, kerstdiners da ben ik wel voor te vinden. Morgen gan we met alle mensen vant design gan eten in Parijs, niccceee en tis niet ver van mijn kot, ideaaaaaal. Want der is gemeld dat de harde kern er nog een vervolg zal aanbreien na het eten en ik ben van plan om me bij dit groepje te vervoegen.
Eén nadeel, kheb n meeting donderdagmorgen, iemand komt speciaal af uit het buitenland en ik heb dees geregeld, pijnlijk…
Zoals david (onze spaanse toreador) reeds melde is de eindejaarperiode steenvast een eindspurtje om je daarna vol te proppen met lekker eten je eens goe te laten gaan. Hier niets anders dus, mijn dagen zijn goe gevuld, veel werk eigenlijk en alhoewel ik vind dat ik soms niet genoeg presteer zijn ze echt content van hetgeen ik reeds bereikt heb, goe dus denk ik.
Mo soit, dit gezegd zijnde gan ik tukken, wa kracht opdoen vo morgenavond, jipla!!!!!
hohohohoooooooooooooooooooooooooo
vive la republique, vive le ed
Crisis,
Iedereen weet dat et zo geen toffe periode is economisch gezien. Jobs sneuvelen bij de vleet, mensen zijn zo pessimistisch als de pest en de rest van de rampetramp.
Zoals gezegd maak ik dees van vrij dicht bij. Op de website van Faurecia staat n persbericht dat er volgende jaar honderden mensen afgedankt zullen worden en t gaat door tot 2011…
Hoe hierop reageren?Ik weet et niet, klote ist alleszins. De mensen uit de getroffen afdelingen gaan onrustige kerstdagen tegemoet, zoveel is zeker! Ik ben nooit een fan geweest van automobiel en zal het waarschijnlijk nooit worden. Maar wagens zijn nu eenmaal nodig en we kunnen niet iedereen verplichten om met n fiets te rijden, sommigen zijn gewoonweg niet in staat om te fietsen of kunnen om praktische redenen niet met het openbaar vervoer.
En de mensen die hier werken doen uiteindelijk ook maar hun job, vaak met veel passie. Vandaar, dit wens ik niemand toe.
We kunnen enkel hopen dat we de bodem van de put, die we zelf gegraven hebben, stillekes aan bereikt hebben. Vanaf dat moment is er maar één weg, UP! Maar op een andere manier, dat is zeker!
Mo da lukt ons wel, als we daar niet in geloven kunnen we best deze hele planeet naar de zon schieten. Overlevingsinstinct weet ge wel!!!!
Afsluiten met n tekstfragmentje van Rise Against uit de song Bricks
We are setting the fires to light the way,
We’re burning it all to begin again
We hope in our hearts and bricks in our hands,
We sing for change
peace à tous
le edd
bweeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeuuuuuuuuuuuuuuuuuuuuuuuuuuuk,
t eten uit die vervloekte kantie komt mijn strot uit (om het cru te zeggen). Man man man, geen smaak, geen kleur om dan nog maar te zwijgen van de kerel die bedient en blijkbaar vergeten is n onderbroek te dragen, de rest moogt ge er zelf bij denken. De horror!!!!!!!!!!!!!!!!!
dan nog maar te zwijgen over de geur die uit het raclette restaurant komt vlakbij de deur.
Neje, de dagen die ik buitenshuis heb gegeten waren ofwel antiliaans, ethiopisch, libanees en ander interessant voedsel. De franse keuken laat ik wijselijk aan me voorbijgaan!
bij deze ga ik mijn pitta achtig ding wa laten digesteren!!! (met n frans wijntje?)
aight
vive le ed!!
O het genot, de laatste 2 maand fiets ik telkens via de zelfde weg naar huis. En o jeetje tussen place de la Republique en La Bastille zitten er wel 2 fietswinkels zeker. Tzijn er van het alternatieve soort, met fixed gear bike, lowrider fietskes… en ander lekkers.
Tijdens het voorbij rijden besliste ik om nog eens te stoppen langs de eerste inde rij. En wa zie ik daar … tadaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaa, oh my god, geweeeeeldig jaja n Chrome Messenger Bag. Sjeezes Christ, kwist zelfs niet dat deze al in Europa in de winkel verkocht werden.
Ik wacht er al n eindje op via Ridley, maar al het nog lang duurt koop ik hier ééntje. Al kan ik 2 weken niet eten, al moet ik n nier verkopen …
ik moet en zal zo n messenger bag hebben. (ondertussen heb ik ze, jipla!!!!!!!!!!!!!)
Over naar de bourgoisies, kmoet toegeven de meiskes hier ja man (niet tegen de Belgische meiskes hé) er lopen er toch heel wa knappe rond en tmag nog winter zijn (mogelijks is t grote deel gewoon n lege doos mo soit).
Tussen de gasten die hier rondlopen, man k krijg er het sch$%µ£t van soms. Les mecs met de halflange jassen, de sjieke schoentjes en t sjaalken en d haarsnit derbij.
Tis alsof er e£%µkel op hun voorhoofd getatoeerd staat, hoofd de lucht in, met de mensen spotten… . Sjeezes, als ge u zo gedraagd omda ge dom zijt, ewel respect, zoniet dan zij ge echt n loser (wat het geval is bij die gaste). Liever op n trein naar de parijse banlieu dan tussen die gasten te moeten vertoeven.
Tenslotte WC papier, n goeie raad van nonkel Edgard: koopt u geen oorstoppen in de winkel. WC papier werkt evengoed of zelfs beter en tis goeikoop.
Ent werk? Efkes n motivatieprobleemke gehad opt einde van de vorige week. Maar we laden de batterijen op, proberen wat te tukken en baf we vliegen der terug in.
En deze week is beter gestart moet ik zeggen. T weekend was dan ook goe, lang geslapen, n rugby match bijgewoond. Jepjep, in Stade de France tussen 60 000 andere mensen. Kmoet zeggen de sfeer was zaaalig.
Enerzijds is het wel grappig dat dat de kleur van de ploeg roze is, zo n stoere kerels, die recht door n muur lopen in n roze tenuken. Hillarisch met momente.
Kben trouwens niet meer alleen opt appartement, kheb het gezelschap van 2 vynil poppekes. Der is hiet n zalige winkel Artoyz waar ze al zo n figurines verkopen, urban style dinges.
Een dees dagen staat er nog n etentje met alle mensen van t design op t programma naar aanleiding van kerstmis, wordt tof da.
En parijs, k ontdek er steeds meer van, alhoewel da ik het op het gemak doe, no pressure. Voor iemand die amper zijn weg kent in izegem, waar ik toch al 7jaar woon, kan men niet verwachten dat ik parijs als mijn broekzak zal kennen na 6maand.
Maar kmoe toegeven, de motivatie is hier wel n stukkie groter 
Ahja, blijkbaar had ik toch n braadpan hé mensen. Na 2 maand op mijn kot wil ik n “schaal” verplaatsen uit mijn kast. En sjonge, blijkt daar wel n steel aan te hangen zeker?
En aangezien 1 + 1 = 2 kwam ik tot de logische vaststelling dat dit toch wel n braadpan moest zijn.
Sterk al zeg ik het zelf!!!
Peace
Vive le Ed
hallo,
de zware feestavond van gister heeft zijn gevolgen gehad, kben mijn gsm kwijtgeraakt ergens in parijs. waarschijnlijk is em uit mijn zakken gevallen terwijl we op de metro ant wachten waren.
vandaar, als ge me echt n sms wil sturen of bellen zal het op mijn franse nr moeten gebeuren 06.45.34.06.57
dees kerstvakantie schaf ik me dus noodgedwongen n nieuwe gsm an.
tot den volgenden!
hey mensken, zoals beloofd het filmken.
kben curieus naar ulle mening, ik vin het alleszins hilarisch, maar wie ben ik hé
deze figuurkes noemen les têtes à claques en t wordt gemaakt door n canadees, vandaar het rare frans met wa engels dertussen.
http://www.tetesaclaques.tv/index.php
peace and have fun
jaja, t staat in zowel msn ncikname, op facebook
wetende dat ik geen wijndrinker ben, moet ik toch wel zeggen dat de nieuwe beaujolais best wel te druiven valt. De festiviteiten int straat vond ik al opvallend, maar toen n maat me opbelde om n glas te gaan drinken kwam ik te weten dat de beaujolais der was. Voor n rode wijn was em verassend zoet en zacht. Nice
Kmoet zeggen dat ik op die manier meer en meer toffe straatjes leer kennen.
gisteren trouwens met collegas de match Frankrijk Uruguy gevolg met pizzas en chips. Verder staat op 6 december n rugby wedstrijd opt programma. We gaan int Stade de France kijken naar Parijs tegen Harlequins (of zoiet) uit Londen. Aangezien we gaan voor de sfeer hebben we de goodkoopste tickets aangeschaft, 10euro, niiiiiice
MAAR, aangezien de komende 2 werkweken wa korter zin (4 ipv 5 dagen), verplicht verlof, moet er harder gewerkt worden de komende weken. Tempo en productiviteit moeten nog omhoog!!! jepla, gaan met die banaan!!!!
slaapwel kindertjes
le ed
hallo,
het is al n eventjes geleden dat ik n berichtje achterliet. Dit was dus te wijten aan mijn Duitse Blitzkrieg. Van bij het begin van mijn stage had ik er op getimmerd om de Nutec Cradle to Cradle beurs te bezoeken in Frankfurt en woensdag was het eindelijk zo ver. (donderdagavond om 23h reeds terug :p)
Rond de middag de ICE (hogesnelheidstrein) genomen in parijs om 4h later aan te komen in Frankfurt. Ingecheckt in het hotel, de volgende dag wat voorbereid en smorgens vol goeie moed naar de beurs.
Zodanig veel bedrijven waren er niet aanwezig op deze beurs maar het waren wel telkens kleppers van formaat: MBDC, EPEA, Material Connextion, Herman Miller, Steelcase, Nike…
We spraken al deze mensen aan over hoe ze nu juist te werk gingen, hoe hun buisnessmodel in elkaar zat, welke materialen ze gebruiken. Zo spraken we ook met de CEO van MBDC, allemaal superinspirerend. Maar de weg is nog lang en hard, zoveel is zeker. Velen willen de hand reiken maar aarzelen toch omdat een mastodontindustrie zoals de automobiel zo moeilijk te veranderen is. Om als meizerig stagiarke den boel te veranderen wordt het een moeilijke opdracht.
Maar deze don quichotte blijft dapper tegen de windmolens vechten, ik geloof werkelijk in het Cradle to Cradle concept en hoop er iets mee te kunnen realiseren. Waar een wil is is een weg zeggen ze toch? Kmis enkel nog mijn cape.
Dees weekend wordt er ook nog n beetje gewerkt, 2 belangrijke vergaderingen opt programma en bibi hier moet een raportje schrijven van het bezoek aan Nutec, jipla.
Best dat ik dus n tukske ga doen!
cheers,
le ed
dag 3 van het bezoek van kenny en sander en sjeezes kben redelijk kapot.
vandaag zijn ze er alleen op uit, wa dingen gan bezoeken en kmoe zeggen dat ik het niet erg vind. De voorbije 2 dagen waren geskift goe (t beste sinds ik hier zit moet ik zeggen) maar o zo slopend.
T begon op vrijdag, aankomst rond 9h en na den aparitief naar mijn “stamcafé” getrokken. De WOS(wide open spaces) tis n studenten café met n tof sfeertje en tzat goe vol dus twas veelbelovend. Die avond was er ook nog n speciale actie van corona. Mits de nodige spitsvondigheid (want corona is vrij slecht vin ik) slaagden we erin tshirts, brillen en n pruik te bamachtigen. De mijnen was wel n rozen (andere waren op, jammer).
De avond is geindigt in n operbeste stemming rond 3h smorgens ergens. leek ons n goed uur, maar we wisten nog niet wat er morgen zou komen.
Zaterdag zouden we het wat verder opzoeken. Zo had ik het adres gekregen van l’international. N bar waar bijna dagelijks live concertjes doorgaan. Over rock tot ska en electro. Qua inrichting is het vrij industrieel (doet n beetje denke an de Warehouse in roeselare) en de drankjes zijn er goeikoper dan elders. de optreden gan door in de kelder maar worden geprojecteerd an de bar echt cool. Aangezien het om 2h sloot,jammer, moesten we op zoek naar n andere plaats. Want na 2h smorgen zijn er geen metros meer, we weren dus wel verplicht om tot 5h te feesten
Binnen hadden we reeds enkele contacten gelegd, maar buiten raakten we aan de praat met enkele parijse jongens en meiskes. We besloten hen maar te volgen. Aan de eerste club stond een te lange rij, op naar de volgende. Jongens moesten daar normaal betalen (zogezegd) maar toch handig als je met meisjes op schok bent, dankzij hen konden we binnen. Ondertussen had ik geen flauw benul meer waar ik me bevond in Parijs. Het feestje duurde tot 6h30 smorgens. Daarna toonden ze ons de dichtstbijzijnde metro, rond 7h15 ergens kropen we moe maar tevreden in bed.
Nu we de locals (de inboorlingen :p) kennen en de middelen hebben om in contact te blijven zal parijs verkennen een stukkie vloter verlopen
Gister keihard den toerist uitgehangen, eifeltoren en den arc bezocht… schoon om te zien, maar we hebben te veel kilometers afgelegd :p
dezen avond naar den mexicaan gan eten geloof ik
alé salut hé lieve lezerkes
grtz
le ed
Ps: zekers es de link checken van l’international en klikken op “le lieu” t toont n perfect sfeerbeeld
